1- برزیل آنها را با یک کلمه میشناسند: شگفتی. آنها اغلب تیم اول رتبهبندی فیفا هستند. در این تابستان آنها از روبینیو در خط حمله، کاکا در خط میانی و لوسیو در خط دفاعی بهره میبرند. دنبال رونالدو و رونالدینیو نباشید، چرا که دونگا هیچ کدام را دعوت نکرده است. 2- اسپانیا آنها در رتبهبندی مدعیان بلافاصله پس از برزیلیها قرار میگیرند، هر چند که هنوز در جام جهانی ندرخشیدهاند. بهترین عنوان آنها چهارمی در جام 1950 بوده است. اسپانیا با حضور فوقستارههایش یعنی چابی، سسک فابرگاس، داوید سیلوا، داوید ویا و فرناندو تورس یکی از بهترین تیمهای دنیاست، و حتی چند ماه پیش از برزیل هم بالاتر بود. 3- پرتغال کریستیانو رونالدو ستاره رئال مادرید که بسیاری او را بهترین بازیکن دنیا میدانند، میتواند یکتنه پرتغال را به اولین قهرمانی جام جهانیاش برساند. 4- هلند نارنجیپوشان به پاسکاری دقیق مشهورند. در اوایل دهه 70 آنها سبکی به نام «فوتبال همهجانبه» اختراع کردند که در آن هر بازیکنی در زمین میتوانست پستش را با بازیکن دیگر عوض کند. آنها دیگر از فوتبال همهجانبه استفاده نمیکنند اما همچنان بسیار بامهارت هستند و همیشه تهدیدی برای دیگران به شمار میروند. 5- آرژانتین بسیاری از کشورها، مانند آلمان، ایتالیای مدافع عنوان قهرمانی و انگلیس شاید بتوانند قهرمان جام جهانی شوند، اما هیچ کدام از آنها بازیکنی 170 سانتیمتری به نام لیونل مسی ندارند که بسیاری او را بهترین بازیکن دنیا میدانند. مسی را با دیهگو مارادونا، اسطوره فوتبال آرژانتین مقایسه میکنند که مربی تیم هم هست.
